Kirlettiğin doğa da sömürdüğün emek de sana ait değil.
Hafta sonları doğa gezgin gruplarıyla birlikte doğanın kalbinde olmayı seviyorum.
Bu pazar ASSOS Doğa Gezginleri ile birlikte Salihli’nin on iki bin yıllık volkanik cenneti Adala’daydık.
Antik çağdan günümüze uzanan binlerce yıllık geçmişi ve volkanik coğrafi yapısıyla dikkat çeken Adala beldesi, keşfedilmeyi bekleyen bir cennet. Lidyalılar tarafından kurulan Adala’nın antik çağdaki adının Satala olduğu sanılıyor.
Bir de mitolojik bir efsanesi var.
Efsaneye göre, yanardağ lavlarının günlerce batıya doğru akarak vadi önünde bulunan yerleşim yerine gelmesinden ürperen halk, silahlanıp din adamlarından yardım istiyor. O dönemde Satala olarak adlandırılan kentin din adamları tanrılara yalvararak,
“satetkitala” yani “dur ya zavallı” diye sesleniyorlar…
Ve lavlar duruyor.
Ben de o dik kayaları ve şelaleleri izlerken kuş sesleri, kurbağa sesleri eşlik ediyor bana.
Ama…
Bugün “dur ya zavallı” dedirten başka bir şey var.
İnsanın içini acıtan, doğanın kalbine bırakılmış çöp yığınları.
Çevre kirliliği inanılmaz boyutta.
Madem geldin, doğayla kucaklaştın; çöpünü neden bırakırsın?
Madem yeniden geleceksin, neden kirletirsin?
Belediyelerin bu alanlara daha fazla özen göstermesi şart, evet.
Ama asıl mesele biraz da vicdan.
Çünkü bu ülkenin en kıymetli madeni; altını, kömürü değil…
Toprağı, suyu, ağacı, yani cennet vatanın kendisi.
Baharla birlikte doğaya koşanların sayısı artacak.
Belki birileri bu satırları okur da elini uzattığı doğaya bir iz değil, bir saygı bırakır.
Ama mesele sadece doğaya bırakılan çöp değil.
Bir de bu toprakların altında, üstünden daha hoyratça tüketilen başka bir gerçek var.
Özelleştirilen madenlerde alın teri hiçe sayılan, emeği sömürülen insanlar…
Aylarca evine ekmek götüremeyen işçiler…
Sen o karanlık galerilerde bir ömür tüketirken,
Birileri yukarıda servetine servet katıyor.
Şimdi sormak gerek:
Bu ülkenin asıl madeni hangisi?
Toprağın altındaki mi…
Yoksa o toprağın üstünde yaşamaya çalışan insan mı?
Bir zamanlar “dur ya zavallı” diye lavları durduranlar vardı.
Bugün o söz, belki de en çok bize lazım.
Dur…
Bu doğaya yaptığın hoyratlığa.
Dur…
Bu emeğe yapılan haksızlığa.
Çünkü bu topraklar sadece çıkarılacak bir maden değil…
Korunacak bir emanettir.
Buket Işıkdoğan Köse
MADE(N)M / BUKET IŞIKDOĞAN KÖSE
MADE(N)M / BUKET IŞIKDOĞAN KÖSE
MADE(N)M / BUKET IŞIKDOĞAN KÖSE
MADE(N)M / BUKET IŞIKDOĞAN KÖSE
MADE(N)M / BUKET IŞIKDOĞAN KÖSE
MADE(N)M / BUKET IŞIKDOĞAN KÖSE
