İki Kitap, Tek Heyecan / Buket Işıkdoğan Köse 

“Zamanın Ayak Sesleri – Bornova’nın Hafızası: Büyük Çarşı” ve “Işığın Seyrinde” çok yakında okurlarıyla buluşuyor.

Her kitabın bir doğum hikâyesi vardır.

Belki bir çocuk dünyaya getirmedim ama aylarca emek verdiği kitabını eline almayı bekleyen bir yazarın heyecanının, bebeğini kucağına alacağı günü bekleyen bir annenin heyecanından çok da farklı olmadığını düşünüyorum. Dokuz ay boyunca yapılan bütün hazırlıklar nasıl yeni bir yaşam içindeyse, bir kitabın da aylar, hatta yıllar süren emeği, hayali, uykusuz geceleri ve umutları vardır. Benim bebeklerim kitaplarım oldu.

İşte şimdi, uzun zamandır beklediğim o anın eşiğindeyim.

Yirmi altı aylık titiz bir çalışmanın ürünü olan “Zamanın Ayak Sesleri – Bornova’nın Hafızası: Büyük Çarşı”, çok yakında okurlarıyla buluşuyor. Yeşil Bornova Gazetesi’nde iki yılı aşkın süre boyunca yayımlanan, Bornova Büyük Çarşı’nın ikinci ve üçüncü kuşak esnaflarıyla yaptığım röportajlar, artık kalıcı bir kaynak eser olarak kitaplaştı.

Bu çalışma benim için yalnızca bir sözlü tarih denemesi olmadı. Aynı zamanda yıllardır içinde yaşadığım Bornova Büyük Çarşı’na duyduğum vefanın da bir ifadesine dönüştü. Esnafın anlattıklarıyla Bornova’nın değişimini dinlerken, kendi değişimimi ve yılların bende bıraktığı izleri de yeniden gördüm.

Üç şiir kitabımın ardından hazırladığım bu eser, bana ilk kitabımın heyecanını yeniden yaşattı. Aynı heyecanı taşısa da bu kez daha emin adımlarla yürüdüğüm, araştırarak, dinleyerek ve öğrenerek olgunlaştırdığım bir çalışma oldu.

Yazı yolculuğumun başlangıcında bana inanan insanlar vardı. İlk kez Ege’de Yaşam Gazetesi‘nde yazmam konusunda beni yüreklendiren değerli gazeteci ve yazar Okan Yüksel, bir gün bana, “Yazı gönder, sen yazmayacaksın da kim yazacak?” demişti. O cümle yalnızca bir teşvik değil, aynı zamanda çıktığım bu yolun en güçlü adımlarından biri oldu. Yazdıkça yeniden öğrenmenin heyecanını yaşadım; kendimi yeniden bir öğrenci gibi hissettim.

Şiir yolculuğumda bana her zaman yol gösteren, sevgiyle “Şiirin Prensi” diye seslendiğim Oğuz Tümbaş ile düz yazılarımda beni kimi zaman en sert eleştirileriyle geliştiren, kimi zaman da cesaretlendiren Okan Yüksel’e gönülden teşekkür borçluyum. Bugün kalemimde onların izleri olduğuna inanıyorum.

Bu yıl ağustos ayı benim için tarifsiz duyguların buluştuğu bir ay oldu. Bir yanda annemin yokluğunun derin hüznü, diğer yanda yılların emeğinin kitaba dönüşmesinin tarifsiz sevinci…

Üstelik bu mutluluğu iki kez yaşıyorum.

Çünkü başta Foça Gazetesi olmak üzere çeşitli gazetelerde yayımlanan yazılarımdan oluşan ikinci deneme kitabım “Işığın Seyrinde” de aynı dönemde okurlarıyla buluşacak.

Biri Bornova’nın belleğini geleceğe taşımaya çalışan bir sözlü tarih çalışması…

Diğeri ise yıllar boyunca kaleme aldığım yazılardan süzülen yaşam notları…

Konuları farklı olsa da ikisinin ortak noktası aynı: Hayata, insana ve yaşadığım coğrafyaya duyduğum sevgi.

Her iki eser de yayıncı Önder Birol‘un imzasını taşıyan Şey Kitap etiketiyle okurlarla buluşacak.

Her kitabın bir yolculuğu vardır. Ben de iki kitabımı büyük bir sevgiyle okurlarına uğurluyorum. Dilerim sayfalarını çeviren herkes satır aralarında kendinden bir iz, Bornova’dan bir anı ya da hayata dair küçük bir ışık bulur.

Yolları açık, okurları bol olsun…

İki Kitap, Tek Heyecan / Buket Işıkdoğan Köse 

İki Kitap, Tek Heyecan / Buket Işıkdoğan Köse