Uğur’lar olsun, ışıklar içinde uyu Usta… /BAHA AKINER

“Uğur’un ölümünü duyduğum; o, güneşe rağmen karanlık Pazar gününden beri aklımda şiir dizeleri dolaşıyor…” Böyle başlıyor Zülfü Livaneli; “Şiir ve Ölüm” adını verdiği, Uğur Mumcu’nun ölümünün üzerinden henüz 1 hafta geçtiği günkü yazısında… Yüreği kabarmış ya, Zülfü Livaneli’yi dinlemeye devam edelim: “Günün ve gecenin herhangi bir saatinde apansız geliveriyorlar. Bölük pörçük, kopuk kopuk şiir dizeleri bunlar. Demek ki ölümle şiir arasında derin, çok derin bir bağ var. Pazar günü saat ikide, yani ölümünden yarım saat sonra olayı öğrendiğimde, içime düşen ateş, ‘Yiğidim Aslanım Burada Yatıyor’un dizelerini getirmişti beraberinde… Sonra; ‘Bir çift güvercin havalansa, Yanık yanık koksa karanfil, Değil bu unutulur şey değil, Apansız geliyor aklıma…’ diye mırıldandım… Melih Cevdet imdada yetişmişti… Aynı gece Uğur’un kullandığı bir şarkımın sözleri dolandı dilime: ‘Vurulduk ey halkım, unutma bizi!’ Bu şiiri 1973 yılında yazmış ve