CEVAT AGA’M… ATİLLA KÖPRÜLÜOĞLU

  Dün ''adım sonbahar''ın cumartesisiydi.. Bugün pazar... Ağlıyorum... Darlandım. İçim yanıyor... Ne yazılır, ne denir... Anasız, babasız, öksüz kalınca... Bilemedim!.. xxx Şiir ülkesinin... Güzel yüreklilerine... Ölmez şairlere... İnci dizelerine sığındım! Dünya Şairi'mize örneğin; "Baba! Babam, ağabeyim, kardeşim, arkadaşım! Ne zulüm, ne ölüm, ne korku başımı eğemez! Yalnız senin elini öpmek için eğilir başım.” xxx Ben; "hayatta ben en çok babamı sevdim" yazan Can Baba’yı -bir başka- sevdim. Cevat Aga'yı da!.. "Sizin hiç babanız öldü mü/ Benim öldü bir kere, kör oldum" diyen Cemâl