Küçükdeniz Foça’nın kalbi / Çidem Dirim

Çidem Dirim

Her gün, sabah yedi de kalkar Küçükdeniz’e gelir kedilerle beraber mesaiye bașlarız.Biliyorsunuz, Küçükdeniz Foça’nın kalbi. Hayatın ritmi orada tutuluyor.Balıkçı arkadașlarımla beraber limanda anarız hep eski toprakları.

Hikayeleri tavșan kanı çayıyla beraber çınlar Küçükdeniz ‘de.Allah, hepsine gani gani rahmet eylesin.
Bu gün andık Arife Ablamızı, Bizim bir Arife Ablamız vardı. Foça’ da sevilen sayılan. Bir gün otobüse biner İzmir’e gider. Araba da nasıl kalabalık. Tıklım tıklım dolu.Önünde de saçları belinde bir delikanlı durur. Arife, Kızcağazım kaç kenara biraz. Ön tarafa geçecem der. O kiși de dōner Arife Ablaya, ama teyze ben kız değilim ki. O da, aman evlatçım ben senin ne bileyim dul olduğunu der.

Iște Küçükdeniz Limanın da hayat bu hikayelerle geçer.
Annem Zübeyde bizi babasız bin güçlükte büyüttü.Ben annemin ilk gōz ağrısı olduğum için gōrdüm üç kardeșimde de babasızlığın zorluğunu. Hayatın acımazlığını.Anam bize, dört oğluna balıkçılığı öğretti. Foça’yı ve Foçalı olmayı ōğretti. Bizi gōzünün önünden ayırmadı. Trolümüzde bize yemek yaptı. Ağlarımızı temizledi. Paragatları açtı. Güçlü bir kadındır benim annem. Fakat sülalenin hastalığı kalp yetmezliği.Iki defa bypass ameliyatı oldu. Kullandığı ilaçlar yüzünden bōbreklerini kaybetti.Diyaliz makinasına bağlı olarak yașıyor ama hala bizim peșimizden koșturur.Gurur duyuyorum Onunla. Arkamda kapı gibi ailem var. Kardeșlerimle bağlıyız birbirimize.

Gençliğimde çok hiperaktif bir çocuktum. Teoman Dayımla beraber Foça Birlik’te otobüsçülük yaptım.Dayımın kıymalı makarnası meșhurdu. Dōnemin Cumhuriyet Bașsavcısı dayıma dedi. Ben de isterim kıymalı makarnandan.Dayım sen koy dōrt kilo kıymayı bir paket fiyonk makarnaya.Savcı dedi be Kel Minik Osman, kıymayı gōrdüm de makarnayı tanıyamadım. Gözümde canlandı o günler șimdi. Ben sekiz yıl da büyük dayım Cemil Dilsiz’le otobüslerimiz satıldıktan sonra çobanlık yaptım.Dayım ölünce hayvanlarımız satıldı.Ben de bir müddet balıkhanede çalıștım. Kōklü’nün yanında yevmiyeci olarak.Daha sonra annem ilk teknemi aldı bana. Adı Ceylanım. Bu isim bana Kara Yașar’ ın hediyesi. Kendileri Ceyhan demez, diyemez. Ceylanım Ceylanım derken adım kaldı Ceylanım. Kara Yașar’ ın bașkanlığında da yedi sene yōnetim kurulunda yer aldım. Otuz yedi yașımda Foça Su Űrünleri Balıkçılar Kooperatif Bașkanlığına seçildim. Bu dördüncü dönemim, görevime devam ediyorum. Kendime ilke olarak herkese eșit davranmayı prensip edindim. Bir Foça’lı olarak tüm Foçalıları, Foça’da yașayan misafirlerimizi çok seviyorum. Foçalı olmaktan gurur duyuyorum. Karınca kararınca bir katkı, bir fayda sağlayabileceksem hiç bir ișten kaçmam, elimden geldiği kadar herkese yardımcı oluyorum der Sevgili Ceyhan Çetin #Ceylanım

Küçükdeniz Foça’nın kalbi
Küçükdeniz Foça’nın kalbi
Küçükdeniz Foça’nın kalbi

 

Please follow and like us:

Bir Cevap Yazın